Chińskie chomiki
Inny / 2026
Świerszcz wielbłądów
Świerszcze wielbłąda należą do rodziny Rhaphidophoridae z podrzędu Ensifera i rzędu Orthoptera, który zawiera koniki polne , szarańczę i świerszcze. Rhaphidophoridae, znane również jako jaskinia wētā, świerszcze jaskiniowe, świerszcze na wielbłądach, świerszcze pająkowe (czasami skracane do „criders” lub „shrimps” lub „sprickets”) i stąpające po piasku, występują w środowiskach leśnych lub w jaskiniach, norach zwierząt , piwnice, pod kamieniami, w drewnie lub w podobnym otoczeniu.
Istnieje 1100 gatunków Rhaphidophoridae, podzielonych na dziewięć rodzajów. Rodzaje te to Aemodogryllinae, Ceuthophilinae, Dolichopodainae, Gammarotettiginae, Macropathinae, Protroglophilinae, Rhaphidophorinae, Troglophilinae i Tropidischiinae. Protroglophilinae wymarły, a inne zachowane rodzaje można znaleźć na całym świecie.
Świerszcze na wielbłądach zawdzięczają swoją nazwę wyjątkowemu wyglądowi, który według wielu przypomina wielbłądzie garb. Mogą być duże, niektóre nawet do 5 cm długości. Wszystkie są nocne i nielotne.
Te świerszcze mogą atakować domy i chociaż nie mogą gryźć ani krzywdzić ludzi, mogą niszczyć ubrania i rzeczy.
Charakterystyka krykieta wielbłąda
Świerszcze wielbłąda mają wygląd garbaty, długie czułki i duże tylne nogi, które są nieco „w kształcie podudzia”. Ich ciała mogą być dość twarde, prawie jak muszle i nie mają skrzydeł. Są zazwyczaj brązowe, czerwonawo brązowe lub ciemnobrązowe i mogą mierzyć do 5 cm (2,0 cala) długości w ciele i 10 cm (3,9 cala) na nogach. Niektórzy mają również plamy na ciele.
Żywotność wielbłąda krykieta
Średnia długość życia świerszcza wielbłąda wynosi od jednego do dwóch lat.
Dieta
Świerszcze na wielbłądach są mięsożercami i zjedzą prawie wszystko! Ich dieta obejmuje grzyby, materię roślinną, owady , a nawet tkaniny lub tkaniny.
Zachowanie
W przeciwieństwie do owadów takich jak pszczoły lub mrówki które żyją i pracują razem przez całe życie, większość świerszczy wielbłądowych to samotne owady. Są nocnymi zwierzętami, które w dużym stopniu polegają na zmyśle dotyku poprzez długie czułki i inne przydatki, aby pomóc im znaleźć drogę.
Bardzo rzadko żerują na pożywienie w ciągu dnia. Niektóre gatunki żyjące głęboko w jaskiniach mogą czasem zmagać się z długimi okresami czasu z niewystarczającym dostępem do składników odżywczych.
Często skaczą, aby uniknąć drapieżników ze względu na ograniczoną widoczność, ale nie mogą latać. Doniesiono, że mogą skoczyć na wysokość do 3 stóp (91 cm), co stanowi prawie 50-krotność ich wysokości. Nie mają organów wydających dźwięk, więc nie mogą ćwierkać.
Chociaż świerszcze na wielbłądach wyglądają dość onieśmielająco, w rzeczywistości są nieszkodliwe. Zjedzą ubrania i rzeczy, jeśli dostaną się do domu, ale nie będą i nie mogą szkodzić ludziom.
Reprodukcja krykieta wielbłąda
Świerszcz wielbłąda rozmnaża się na wiosnę i składa jaja w kwietniu. Samce świerszczy wabią samice, wydając dźwięk ćwierkający skrzydłami. Po zakończeniu procesu kojarzenia samice składają jaja świerszcza wielbłąda w wilgotnej, piaszczystej glebie. Następnie pozostawia się je do wyklucia, a żaden z rodziców nie odgrywa roli w wychowywaniu młodych.
Lokalizacja i siedlisko krykieta na wielbłądach
Świerszcze na wielbłądach można znaleźć na całym świecie, w Australii, Nowej Zelandii, Ameryce Północnej oraz w różnych częściach Europy i Azji. W rzeczywistości niektóre z jedynych miejsc, w których nie zobaczysz tych owadów, to Nowa Kaledonia i Madagaskar.
Owady te zamieszkują wilgotne, chłodne siedliska, takie jak jaskinie, wilgotne, gnijące kłody, lasy, łąki, bagna i ogrody. Niestety często mieszkają też w piwnicach. Mogą rozmnażać się w pomieszczeniach, widziane w ciemnych, wilgotnych warunkach, takich jak prysznic lub pralnia, a także resztki organiczne (np. hałdy kompostu), które służą jako pożywienie.
Jeden rodzaj świerszcza na wielbłądach, Macrobaenetes, jest znany jako „włóczęga po piasku”. Ograniczają się do wydm i są przystosowane do życia w tym środowisku. Spędzają dzień zagrzebani w piasku, aby zminimalizować utratę wody.
Status ochrony krykieta na wielbłądach
Dokładna populacja tych świerszczy nie jest znana, ale uważa się, że owad ten jest bardzo rozpowszechniony i nie jest zagrożony. Są one wymienione jako najmniejszej troski na Czerwonej Liście IUCN.
drapieżniki
Świerszcze na wielbłądach są ofiarami wielu zwierząt. Wokół domów jedzą je myszy , krety i nietoperze, dlatego będziesz chciał dość szybko zająć się plagą świerszczy wielbłądów!
Jak mogę pozbyć się świerszczy wielbłąda z mojego domu?
Świerszcze na wielbłądach mogą być naprawdę uciążliwe, jedząc twoje ubrania i inne rzeczy, więc będziesz chciał je usunąć z domu, gdy tylko zdasz sobie sprawę, że masz plagę. Musisz ustalić, w jaki sposób dostają się do twojego domu i naprawić wszelkie szczeliny lub pęknięcia, które mogą znajdować się w ścianach lub wokół drzwi. Przyciągają ich miejsca wilgotne i wilgotne. Jeśli twój dom jest w ogóle wilgotny, będziesz chciał dowiedzieć się, dlaczego i się tym zająć. W tym celu możesz użyć osuszacza.
Gdy już rozwiążesz problem, przejrzyj wszystkie swoje rzeczy i bałagan. Wyrzuć wszystko, czego nie potrzebujesz i usuń to. Świerszcze na wielbłądach mogą żyć w bardzo małych, ciemnych miejscach, więc być może trzeba być bardzo dokładnym.
Możesz użyć lepkich pułapek, misek lub wody, aby złapać świerszcze wielbłąda. Przykleją się do lepkiego papieru lub utopią się w misce z wodą, próbując z niej napić się. Upewnij się, że umieściłeś je w całej piwnicy, garażu lub obszarze, który jest zainfekowany, a być może będziesz musiał zwabić je jedzeniem, takim jak chleb.
Jeśli żadna z powyższych technik nie działa, być może będziesz musiał wezwać specjalistów od zwalczania szkodników. Pomogą ci ustalić przyczynę inwazji i usunąć świerszcze wielbłąda z twojego domu.
Sprawdź więcej zwierzęta zaczynające się na literę C
